Deelnemers 2011

Daan Glorie, 2011 is voor mij nu al een heel speciaal jaar. Op 13 februari zwom ik de langste marathon ter wereld, de 88km van Argentinie in 9uur en 56 minuten en werd 7de op deze Wereldbekerwedstrijd. Drie maanden later ging ik de grootste uitdaging van mijn leven aan: Wereldrecordpoging 24uur zwemmen. Het was enorm afzien, maar met een nieuw Nederlands Record van 83 kilometer en 400 meter was ik zeer tevreden! Nu zwem ik dit jaar voor de laatste keer het IJsselmeer over. Ik hoop dat het mijn allermooiste IJsselmeeroversteek wordt. Waarom de laatste keer? Ik zoek nieuwe uitdagingen, voornamelijk in het buitenland en ik ben tevreden als ik de "dubbele Stroet" binnenhaal. Hij zal ook dit jaar weer mijn coach zijn. Het IJsselmeer blijft vanwege de afstand, golven en wisselende omstandigheden een unieke tocht die ik iedereen kan aanbevelen. Op weg naar de 6de oversteek wil ik iedereen veel succes en een onvergetelijke dag wensen!

Fergil Hesterman, 18 jaar en lid van zwemvereniging Het Y uit Amsterdam. Het zwemmen zit in mijn bloed,Met 6 weken gooiden mijn ouders me al in het (zwembad)water. Maar ik ben wel de enige die gek genoeg is om het IJsselmeer te gaan oversteken. Mijn moeder heeft vroeger langebaan zwemmen gedaan en mijn broer en ik hebben mijn vader aangestoken en die zwemt nu ook openwater bij de masters. Ik zwem nu al 5 jaar openwater en dit jaar wil ik voor het IJsselmeer gaan. Vorig jaar heb ik een goed seizoen gehad en alle 10 kilometers  gezwommen en op het NK 10 km werd ik 1^e bij de jeugd. Mijn trainer gaat er eigenlijk vanuit dat je rond je 20^e klaar bent voor de oversteek. Gelukkig, dankzij mijn goede 10 kilometers, is hij van mening dat ik de oversteek nu aankan. Dat werd dus een jaartje hard trainen.  Zo gezegd, zo gedaan. Alleen een klein struikelblok in maart dit jaar, ik liep een hersenschudding op tijdens een waterpolo wedstrijd. Hierdoor kwam mijn trainen voor 6 weken op een heel laag pitje te staan. Gelukkig ging het hierna weer helemaal goed en kon ik weer hard verder trainen. Ondertussen haalde ik ook even mijn Vwo-diploma. Hierna had ik veel vrije tijd en kon dus nog eens extra veel en hard gaan trainen. Tijdens het schrijven van dit stukje heb ik de eerste  10 kilometer van dit jaar er alweer op zitten en deze ging boven verwachting goed. Voor mijn volgende 10 kilometer in Hoorn heb ik veel vertrouwen. En daarna: HET IJSSELMEER.

Grith Sigsgaard van Het Y uit Amsterdam zal dit jaar al weer voor de 10e keer de oversteek beginnen. Ondanks de vele marathons die zij inmiddels in het buitenland heeft gezwommen, blijft de IJsselmeermarathon een speciale wedstrijd voor haar. Bij alle wedstrijden die ze heeft gezwommen, komt telkens naar voren dat een goede schipper heel belangrijk is om een goede marathon te zwemmen. In het buitenland zijn deze niet altijd voorhanden, maar gelukkig grossiert de IJsselmeermarathon in ervaren en met de wedstrijd meelevende bemanningen. Ook dit jaar hoopt Grith weer te finishen in een goede tijd. Haar doel, te weten zwemmen in een tijd onder de 5 uur, heeft ze vorig jaar behaald. Hopelijk zit er dit jaar weer een mooie tijd in, waarbij zoals gebruikelijk het water bij voorkeur niet kouder is dan 18 graden en de wind zich niet van zijn onstuimige kant laat zien. Grith werkt op dit moment part-time in Amersfoort en traint samen met het openwater team van Ben Lap, waarbij haar persoonlijke badeend tante Eef (Evelien) haar trainingsmaat is.  

Bianca Cox geboren op 18 januari 1980 en lid van PSV Master doet sinds 1995 mee aan de vrije slag afstanden van de Open Water zwemwedstrijden. De eerste jaren was dit met name door deelname aan de Brabant-Limburgbeker, waarbij de langebaan in Roermond voor haar praktisch een thuiswedstrijd was. Vanaf 1999 werd het aantal wedstrijden opgeschroefd en naast de 2km en 3km werd ook af en toe een 5km gezwommen. Met het bereiken van de Mastersleeftijd komt daar in 2005 de vrije slag kilometers Masters bij. In 2009 zwemt ze voor het eerst een 10km en dat ging haar goed af en smaakte naar meer. Vorig jaar miste Bianca echter het Open Water seizoen wegens de geboorte van zoon Bram. Na een jaar van afwezigheid is de IJsselmeeroversteek daarom een een mooi doel voor dit open waterseizoen en afgelopen jaar goede reden om het regelmatig trainen weer goed op te pakken. Dat het haar ernst is, laat ze zien tijdens de ouverture van dit jaar in Vriezenveen, waar ze direct op de 10km de limiet behaald om mee te mogen doen. Ook de rest van het seizoen staat in het teken van de voorbereiding op de zwemvariant op de (over)tocht der tochten. Ze zal daarom naar verwachting 13 augustus er helemaal klaar voor zijn.Tijdens de overtocht zal Bianca worden begeleid door Zwemmarathonkenner Erik van Dartel en uiteraard zal Bram haar bij de finish opwachten.  

Bianca de Bruijn, Ik sta dit jaar voor de 5^de keer aan de start van deze geweldige
 zwemwedstrijd. Waar ik voorgaande keren hier en daar een mooie prestatie heb neer gezet, zal ik dit jaar gaan voor de prestatie om ‘de overkant’  te halen, dit doordat ik dit jaar aardig wat met m’n gezondheid of andere kwetsuren heb lopen tobben.Toch sta ik dit jaar aan de start, want het kan zo maar zo zijn dat dit mijn laatste mogelijkheid is, gezien ik mijn schoolleven achter me heb gelaten en de arbeidsmarkt in ga stappen.  

Evelien Sohl,  Dit wordt alweer mijn vijfde IJsselmeeroversteek. Maar ondanks dat het de vijfde keer wordt, blijft het speciaal. Ik kijk er naar uit om in Stavoren het water in te springen, dan lekker te zwemmen en uiteindelijk te finishen in Medemblik!
Het afgelopen jaar was een bijzonder jaar, begin januari heb ik namelijk de Eed van Hippocrates afgelegd en mag ik mij zelf nu officieel arts noemen! Ik ben echter voorlopig nog niet veel in het ziekenhuis te vinden, want in januari ben ik gestart met een promotieonderzoek. Voordat ik me verder wil specialiseren (in de interne geneeskunde) wil ik namelijk eerst promoveren en de eerste stappen daarvoor zijn nu gezet. Ik ben bezig met een onderzoek naar Vitamine D gebrek bij ouderen. Heel interessant! Vitamine D gebrek komt namelijk ontzettend veel voor onder de Nederlandse bevolking.
Tussen alle bedrijven door kan ik het zwemmen natuurlijk niet laten en daarom ga ik ook dit jaar weer van start in Stavoren. Ik hoop dat deze vijfde editie weer net zo succesvol wordt als de voorgaande vier!

Aida Ponce Del Castillo, Ik ben een Mexicaanse zwemmer, maar woon in Brussel. Ik werk daar in een onderzoeksinstituut als onderzoeker in de nanotechnologie. 
Ik begon met wedstrijdzwemmen als een klein meisje en nam deel aan verschillende nationale zwemwedstrijden. In de leeftijd van 6 deed ik mee op de vrije slag, rugslag, wisselslag en verschillende estafettes. Ik won daarmee individuele- en estafettetitels op nationaal niveau.
Toen ik Master zwemster werd ben ik verder gegaan met  diverse wedstrijden in Mexico, Spanje, Duitsland, Frankrijk en België. Tijdens het zwemmen voor de Politecnic Universiteit van Valencia, kreeg ik de prijs voor het beste open water zwemmer in 2006, en ik heb een aantal Spaanse records  op zak. Sinds eind 2008 zwem ik voor de CNSW mastersclub in Brussel.
Met betrekking tot mijn open water carrière, in het jaar 1998 ben ik begonnen met het open water zwemmen en werd de eerste Mexicaanse vrouw die in 2006 de Straat van Gibraltar overstak. Dit  in 3 uur en 45 minuten. Relevant zijn enkele internationale wedstrijden waarin ik eerste werd: De drie kilometer World Masters Championship in Christchurch in Nieuw-Zeeland in 2004, de 15 km.  Ebro rivier in Catalunya, Spanje in 2005, de 24 kilometer marathon Kromme Rijn in Utrecht in 2009 en 3 km Malabar Swim in Sydney Australië in 2011. Met betrekking tot de FINA Grand Prix races: sinds 2004 vertegenwoordig ik Mexico in verschillende etappes van de FINA Open Water Grand Prix, ik heb in Mexico 10 km in Servië 19 km en in Italië 36km. Gezwommen. Dit jaar zal ik het deelnemen in Servië aan de Sabac ras Marathon op 7 augustus. Mijn idee om deel te nemen aan de Compri Zwemmarathon komt door het feit dat ik 3 jaar heb deelgenomen aan diverse evenementen van de KNZB in Nederland. In dit land heb ik een grote open water gemeenschap gevonden en een nette organisatie van evenementen. Ik weet van mijn goede vriend Irene van der Laan dat deze zwemmarathon zeer uitdagend kan zijn  en een rijke geschiedenis achter zich heeft. Vorig jaar zwom ik de 10 kilometer in Medemblik waarvan ik genoten heb en dit is mede de reden dat ik nu graag deelneem aan de zwemmarathon.   

Henk Verbeke is een Belg, getrouwd met Griet Breyne en vader van 3 kinderen: Gaetan is 9 en Julie en Marie zijn 7. Mijn vrouw en zoon gaan vaak mee bij het zwemmen als begeleider, de dochters zetten nu hun eerste stappen. Ze waren mee in Sluis voor de 5 km.
Ik zwem sinds mijn 5de jaar en was aangesloten bij de lokale club van Tielt. Van mijn 10de tot mijn 35ste heb ik waterpolo gespeeld en daarna zocht ik iets wat ik meer individueel kon gaan doen. Zo ben ik terechtgekomen bij open water zwemmen. De eerste stappen waren bescheiden maar gaandeweg ben ik meer en harder gaan trainen. In mijn tweede open water seizoen zwom ik 10km nog in 2u56', nu doe ik er 2u42 over.
Ik ben vanaf het tweede jaar ook vaak in Nederland komen zwemmen en het niveau van de wedstrijden ligt er zowel qua organisatie als qua prestaties een stuk hoger. Ik kom er daarom ook graag zelf zwemmen ook al moeten we er soms 300 km enkele reis voor in de auto. Voor je sport heb je iets over. Intussen vinden ook meer en meer Belgen de weg richting open water in Nederland en daar heeft de publiciteit die ik ervoor heb gemaakt toch ook iets mee te maken, denk ik. 
Ik ben net 40 geworden en dan koop je ofwel een Harley en leren jekker, of je gaat iets geks doen zoals het IJsselmeer oversteken. Neen, heel snel had ik deze wedstrijd met stip aangeduid op mijn verlanglijstje. Vorig jaar vond ik het nog wat te vroeg, dit jaar moet het lukken. Ik hoop in een tijd tussen de 6 en de 7 uur te finishen in Medemblik al weet ik dat het IJsselmeer zelf beslist of je dat haalt of niet. Ik kijk al uit naar het moment van de aankomst aan het haventje van Medemblik.  

Jeroen Vogelsang: Medemblikker  Uiitkomend voor het Y Amsterdam,  doet al  voor  de vijfde keer mee aan de zwemmarathon. In de jaren 2002, 2003, 2004 en 2008 deed hij eerder mee. De laatste twee jaar paste de marathon niet in het wedstrijdprogramma door deelname aan de EMK in Spanje en de WMK in Zweden. Nadat Jeroen vorig jaar even met de Neeltje Jacoba op het IJsselmeer was, begon het weer te kriebelen. De laatste 2 jaar traint Jeroen in de winter bij het Y Amsterdam, zodra het mogelijk is om in het IJsselmeer te zwemmen traint hij mee met het ZVH Ola team onder leiding van Hans Beenker. Elke training is dan anders doordat het weer, de wind en de temperatuur altijd anders is. Ook is het heerlijk om niet elke 50 meter een keerpunt te hoeven maken.  Vorig jaar won Jeroen alle Nationale master titels in het openwaterseizoen, het algemeen klassement bij zowel de vrijeslag als de schoolslag en de 2 km schoolslag en 3 km vrije slag tijdens het NK in Stadskanaal. De kwalificatie voor deze marathon werd bereikt tijdens de 10 km in zijn eigen woonplaats Medemblik. Dit jaar zal Jeroen worden begeleid door het duo Annette Vogelsang en Gonnie Anema. 

Remco van Althuis, 28 jaar, bijna bejaard, doch altijd vrolijk, impulsief en nooit serieus. Wellicht zijn dat wel de beste woorden om mij te omschrijven – of in ieder geval de woorden waarmee ik zelf het liefst omschreven wil worden. Het leven is in eerste instantie namelijk gemaakt om van te genieten en het is dan ook essentieel dat je bij alles wat je doet zoveel mogelijk plezier beleeft. Voor je het weet ben je namelijk echt bejaard en is het te laat… Vol waardering kijk ik dan ook altijd naar de “oudere” generatie zwemmers die nog met veel plezier en enthousiasme ieder weekend weer aan de kortere en langere afstanden deelnemen. Niet voor de winst.. niet om hun beste tijd ooit te verbeteren, maar voornamelijk omdat ze het nog steeds leuk vinden om te zwemmen en dus nog steeds doen wat ze leuk vinden. Ik hoop dat ik dat levensmotto dan ook de rest van mijn leven mag en kan blijven volgen.
Na een prachtige laatste wedstrijd in Beilen vorig jaar, stonden Margot, Jeroen en ik na te praten. Zij waren stellig en overtuigd… volgend jaar IJsselmeer, dat gaan we doen. Zonder erbij na te denken riep ik, leuk ik ook! Die impulsiviteit heeft ertoe geleid dat ik nu ook daadwerkelijk de oversteek ga wagen. Wat een schril contrast ten opzichte van voorgaand motto. Niet rustig zwemmen voor je plezier, maar hard werken en vooral afzien om een doel te bereiken. Getraind door Joost, moreel bijgestaan door Dennis en hard gemaakt door de vele kilometers in het koude water in Galder - ben ik er echter van overtuigd dat wij dit tot een succes gaan brengen. De vraag waarom doe ik dit? Kan ik echter nog steeds niet beantwoorden, maar ik weet wel dat ik er zin in heb! J

Margot Stenveld. Ik studeer in Leuven, voor de mensen die niet zo goed zijn in topografie: het ligt ten oosten van Brussel, dus ja dat is in België. Mijn ouders, broer en zus wonen in Assen en ik zwem nu sinds februari bij SBC2000 uit Breda. Ik reis dus grote delen van Nederland en België door voor sport en studie. Door het jaar heen studeer ik geneeskunde in Leuven. Ik ga nu naar het vijfde jaar van de opleiding (van de zeven). Dit is het laatste jaar theorie en daarna wordt het tijd om de theorie eens in de praktijk te brengen en stage te gaan lopen op verschillende plekken.  Ongeveer 2 jaar geleden heb ik besloten na de eerste wedstrijd in het Blauwe meer om mij meer te richten op het open water zwemmen. De reden dat ik nooit aan het open water zwemmen heb meegedaan, is omdat hier in Drenthe het open water zwemmen (nog) niet zo leeft. Vorig jaar heb ik voor het eerst meegedraaid in het open water seizoen. Dat is mij zo goed bevallen dat ik dit jaar nog meer lange afstanden wou gaan zwemmen. En dan is natuurlijk de uitdaging om het IJsselmeer te gaan zwemmen. De reden dat ik dat dit jaar al wil doen is, dat ik dit jaar voor de laatste keer een lange vakantie heb (volgend jaar als ik stage ga lopen blijven er maar 2 weken vakantie over).

Ralf van der Poel, 27 jaar. Ik woon sinds kort op mezelf in Leiderdorp. Ik zit bij vereniging LZ 1886 in Leiden. Na twee maal met succes het IJsselmeer overgestoken te hebben, ligt mij nu de uitdaging om de derde oversteek te halen. Gezien mijn drukke schema qua werk, sport en andere hobby's probeer ik elk uur wat mogelijk is in het water te trainen. In deze tijden is mijn motto; heb je het druk moet je opportunistisch ingesteld zijn.

Ik train vaak met Richard Broer en Marcel Stroet. De Noordzee, het IJsselmeer, een plas waar ik het bestaan niet van wist, altijd pakken we daar wel een training mee. En moet ik het alleen doen, dan train ik in de Vliet in Leiden of De Wijzend in Zwaag. Een binnenbad? Ik moet er niet aan denken!

Denk je, het IJsselmeer is het hoogtepunt van zijn seizoen, dan heb je het mis! De week daarop ligt me een nieuwe uitdaging te wachten. De Kromme Rijn uitzwemmen. Ook een soortgelijke afstand, maar dan met anderen in de rivier die hooguit 8 meter breed is. Ik zwem van Wijk bij Duurstede naar Utrecht. De week voor het IJsselmeer zwem ik in estafettevorm de Zeetocht door Walcheren. Met 5 andere prominente zwemmers gaan we de Zeeuwen uitdagen. Een tocht van 30 kilometer met een kenterend getij, veel stroming, wind en kou. Alle aspecten van het open water zwemmen komen aan bod. Kortom, ik ben altijd in voor een uitdaging!

Vorig jaar mocht ik met grote trots deelnemen aan de estafetterace in het Kanaal met het team 'de IJsselmeerbikkels'. We hebben het Nederlandse record verbroken met een tijd van 8 uur en 57 minuten. Als je daarover gaat vertellen, krijg je soms de vraag; 'wanneer ga jij het Kanaal solo doen?' Ik kan u vertellen, ik zeg daar geen nee tegen.....

Linda Hoogendam, ik zwem bij d’ELFT.  Sinds 1994 zwem ik daar en vanaf 2002 zwem ik open water wedstrijden. In het begin waren dit 3 wedstrijden per jaar maar dit werden er steeds meer.  Ieder jaar zoek ik een nieuw doel/uitdaging dat ik dat seizoen wil behalen. Na dat ik nu een aantal keer de 10km heb gezwommen heb ik dit jaar als doel gesteld om het IJsselmeer over  te zwemmen. Ik werk in het basisonderwijs als docent lichamelijke opvoeding. De 6 weken voor de IJsselmeer oversteek heb ik vakantie waardoor ik veel tijd heb om te trainen. Ik heb er heel  veel  zin in, zeker na al die verhalen die ik erover heb gehoord.

Irene van der Laan is verreweg de oudste en meest ervaren marathonzwemmer van Nederland. In het weekend van 30 en 31 juli was zij nog in Canada wat aangeeft dat zij met haar leeftijd van 51 jaar nog steeds volop in het circuit zit. De  Compri Zwemmarathon draagt zij een warm hart toe en daardoor kan zij best onze ambassadrice  in de wereld genoemd worden. Zo heeft zij dit jaar o.a. Aida Ponce Del Castillo bewogen om dit jaar mee te doen met de zwemmarathon.
Irene gaat dit jaar voor de 15^e  keer  het IJsselmeer over en hoopt altijd op lekker fris water. Gezien de ontwikkelingen van de zomer in juli van dit jaar komt die wens wellicht uit en kan zij weer een mooie prestatie neerzetten.  We zullen haar met de nodige eerbied ontvangen in Medemblik.

Wietse Beerens, even voorstellen, aangenaam. Geboren 07-07-1987 te ’s-Hertogenbosch. Momenteel studeer ik op Avans Hogeschool. Hier volg ik versneld de studies Bedrijfskundige informatica en informatica. Door de weeks in de avonduren train ik in Vught bij De Dommelbaarzen, de zaterdagochtend reis ik af naar Zeist.

Mijn IJsselmeer verhaal begon allemaal vorig jaar tijdens de oversteek van mijn broer Jelle. Ik zei tegen hem dat als hij de oversteek dit jaar zou volbrengen, ik het jaar erna een poging zou wagen. Maar met de rollen omgedraaid, hij in de boot en ik in het water.

De voorbereiding voor het IJsselmeer begon relatief laat. Ik zou samen met Jelle de 10km van Zwaag zwemmen. Helaas moest Jelle afzien van deze wedstrijd vanwege gezondheidsklachten. Met een teleurstellende tijd was het voor mij vooral een eyeopener, er moest nog veel gedaan worden. Echter waren de openwater trainingen voor ons nog niet begonnen. Dus wat gebeurde in Zwaag gebeurde ook in Vriezenveen op de 10km. Dit kon dus maar één ding betekenen. Trainen en meters maken, dat was het motto voor de komende tijd.

De eerste weken gingen goed. Meters werden gemaakt en iedere week ging het beter. Ook de interesse en steun van vrienden en familie gaf mij een goede steun in de rug. Deze steun bleek ik enkele weken later hard nodig te hebben. Want zoals het mooie weer weg trok, zo ook mijn motivatie om deze meters te maken. Ik voelde me ziek en zwak.

Na een paar dagen herstel, ging het weer beter. Nu zijn het de laatste loodjes, dan zijn we klaar voor de oversteek. Dan nog hopen dat het onze dag wordt.